ΤΟ ΧAΠΙ ΤΟΥ YΠΝΟΥ  :  Valium (διαζεπάμη)
To Valium είναι ένα μέλος των βενζοδιαζεπινών, όπως και το Librium (χλωροδιαζεποξείδιο), αλλά έχει ισχυρότερη δράση από αυτό. Τα δύο φάρμακα εισάχθηκαν στη θεραπευτική στις αρχές της δεκαετίας του '60 και μέσα στις δεκαετίες του '70 και του '80 ήταν στο Τοp-10 της παγκόσμιας κατανάλωσης.
 Οι βενζοδιαζεπίνες παίζουν ρόλο καταστολέα του κεντρικού νευρικού συστήματος. Είναι χρήσιμες στην καταπολέμηση του άγχους και τους μυϊκούς σπασμούς.
 Το Valium χρησιμοποιείται γι' αυτό ακριβώς το σκοπό. Μπορεί να οδηγήσει σε εξάρτηση, ιδιαίτερα όταν λαμβάνεται σε υψηλές δόσεις για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Oταν υπάρχει εξάρτηση, όπως σε όλες τις παρόμοιες περιπτώσεις, εμφανίζονται συμπτώματα στέρησης σε περίπτωση διακοπής. Γι' αυτό όσοι κάνουν χρήση για μεγάλα χρονικά διαστήματα, θα πρέπει να ελαττώνουν σταδιακά τις δόσεις κάτω από ιατρική καθοδήγηση, παρά να τη σταματούν απότομα.
  Το Valium μπορεί να λαμβάνεται μαζί με φαγητό ή και χωρίς. Μεταβολίζεται στο συκώτι και απεκκρίνεται κυρίως από τα νεφρά, γι' αυτό δεν πρέπει να χρησιμοποιείται από όσους πάσχουν από νεφρική ανεπάρκεια.
 Προφανώς, το αλκοόλ πρέπει να αποφεύγεται από όσους κάνουν χρήση βενζοδιαζεπινών.
 Οι κυριότερες παρενέργειες του Valium είναι υπνηλία, κούραση και απώλεια της ισορροπίας.

 ΤΟ ΧΑΠΙ ΤΩΝ ΠΑΡΤΙ  : Χημική Έκσταση
 Η ταυτότητα του Ecstasy. O χημικός τύπος είναι 3,4-διμεθυλενο-διοξυ-Ν-μεθυλ-αμφεταμίνη (MDMA). Παρασκευάστηκε το 1914 στη Γερμανία από την εταιρεία Merck σαν χάπι αδυνατίσματος, αλλά εμφανίστηκαν κάποιες παρενέργειες και δεν βγήκε ποτέ στην αγορά. Παρασκευάστηκε εκ νέου το 1953 από τον αμερικανό χημικό Alexander Shulgin και από τις αρχές της δεκαετίας του ’70 μέχρι την απαγόρευσή του στις Η.Π.Α., το 1985, το συνιστούσαν ανεπιφύλακτα αμερικανοί ψυχοθεραπευτές κατά της μανιοκατάθλιψης και της αγοραφοβίας.
 Το μόριο της MDMA είναι παρόμοιο με το μόριο ουσιών που υπάρχουν στο μοσχοκάρυδο, σε μια χρωστική του φυτού κρόκος και στον άνηθο.
 Η χρήση. Σε ορισμένους κύκλους η MDMA έχει καθιερωθεί ως ουσία που ενισχύει τη συναισθηματική κατανόηση και τη συμμετοχή μεταξύ ανθρώπων. Σε άλλους κύκλους έχει γίνει αποδεκτό ως "φάρμακο για πάρτι" και χρησιμοποιείται στα club που παίζουν μουσική acid-house και τη μετεξέλιξή της, το rave. Η διασκέδαση αυτή ξεκίνησε από το ισπανικό νησί Ibiza, όπου πρωτοέγιναν τέτοιου είδους πάρτι και εξαπλώθηκε πολύ γρήγορα.
 Η μέση δραστική δόση είναι 100-150 mg (χιλιοστά του γραμμαρίου) και διαρκεί 4-6 ώρες, ενώ η υπερβολική δόση είναι 250 mg. Επειδή η διαφορά αυτή είναι πολύ μικρή, χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στη λήψη του. Σαν αποτελέσματα της χρήσης ΜDMA έχουν αναφερθεί : ενισχύει το "εγώ" (όποιο περιεχόμενο και αν δοθεί στον όρο), ελαττώνει την τάση απομόνωσης (τα άτομα μιλούν άμεσα και οικεία μεταξύ τους), εξαλείφει το άγχος και παράγει μιαν αίσθηση ηρεμίας.
 Οι παρενέργειες. Εκτεταμένη χρήση προκαλεί καταστροφή των εγκεφαλικών κυττάρων, ενώ σύμφωνα με μια έρευνα που διήρκεσε 5 χρόνια, άνθρωποι που κατανάλωναν μεγάλες ποσότητες για μεγάλο χρονικό διάστημα, παρουσίασαν συμπτώματα μόνιμης εγκεφαλικής βλάβης.
Επίσης προκαλεί αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος και μπορεί να έχει σαν συνέπεια τη θερμοπληξία, ενώ δεν είναι απίθανο να συμβεί καρδιακή προσβολή (οι περισσότεροι θάνατοι, έχουν προκληθεί από αυτές τις δύο αιτίες). Άλλα συμπτώματα είναι πόνοι στο στήθος, απώλεια μνήμης, σύγχυση και αστάθεια. Μέλη του σώματος που πλήττονται είναι το συκώτι και τα νεφρά. Πάντως, ο κίνδυνος είναι πάντα μεγαλύτερος για την ψυχική ισορροπία του χρήστη, παρά για τον οργανισμό.

  ΤΟ ΧAΠΙ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ :   Prozac (φθοροξετίνη)
 Το Prozac ανήκει σε μια νέα τάξη αντικαταθλιπτικών φαρμάκων, που επιδρά στους "χημικούς αγγελιοφόρους" του οργανισμού, τους νευροδιαβιβαστές. Μια φυσιολογική νοητική κατάσταση εξαρτάται από την ισορροπία ανάμεσα στις ουσίες αυτές.
 Πιστεύεται ότι το Prozac εμποδίζει την απελευθέρωση σεροτονίνης, μιας ουσίας από τις υπεύθυνες για την κατάπτωση.
 Οι συνηθισμένες δόσεις είναι 20 - 80 mg. Tο Prozac, εισάχθηκε στην αγορά το 1987. Στην Ελλάδα εισάγεται με την εμπορική ονομασία "Ladose". Επειδή προκαλεί μια σχετική ευεξία, διαφημίστηκε σαν "το χάπι της χαράς" στην Αμερική τα τελευταία χρόνια, αλλά τώρα αποδεικνύεται ότι οι παρενέργειές του είναι πολύ περισσότερες από αυτές που αναφέρθηκαν αρχικά και η χρήση του σιγά - σιγά εγκαταλείπεται.
 Oταν κατανοηθεί πλήρως η βιοχημεία του εγκεφάλου, τότε θα υπάρξει και καλύτερη αντιμετώπιση τέτοιων ασθενειών. Προς το παρόν, στο τέλος του 20ου αιώνα, η κατανάλωση αγχολυτικών φαρμάκων διαρκώς αυξάνεται, καθώς οι ρυθμοί της ζωής επιφέρουν μεγαλύτερο άγχος.
 Ας ελπίσουμε ότι τουλάχιστον θα σταματήσει η χρήση τους για λόγους που δεν είναι σοβαροί.

  ΤΟ ΧΑΠΙ ΤΗΣ ΛΗΘΗΣ
  Το 1986, στο κόμικ "Η γυναίκα - παγίδα" του Enki Bilal, η ηρωίδα που ζει στο 2025, παίρνοντας χάπια H.LV. ("Δεν ξέρω τι πάει να πει. Δε θα το μάθω ποτέ. Και δε με νοιάζει . . .), ξεχνά τι της έχει συμβεί το προηγούμενο χρονικό διάστημα (". . . παράδοξα, αυτή η αίσθηση ακρωτηριασμού ενός σημαντικού μέρους της ζωής μου, με αφήνει εντελώς αδιάφορη" . . .)
  Επιστημονική φαντασία ; Κάθε άλλο.
 Eνα χάπι, που κυκλοφορεί ελεύθερα στην Ευρώπη - αλλά όχι στην Αμερική - με το όνομα "Rohypnοl" (φθορονιτραζεπάμη) και χορηγείται για πόνους χρόνιων παθήσεων, θεωρείται 10 φορές ισχυρότερο από το Valium.
To χάπι αυτό, διαλύεται εύκολα στα ποτά, είναι άοσμο και δεν αλλοιώνει τη γεύση του ποτού.
 Η διάλυσή του επιτείνει την κατάσταση μέθης.
  Oταν καταναλωθεί η διαλυμένη ποσότητα - περίπου 2 mg - προκαλεί αμνησία και αναστέλλει την ικανότητα αντίστασης. Από μαρτυρίες προέκυψε ότι μετά από διάστημα μιας βδομάδας αρχίζει να λειτουργεί προοδευτικά η μνήμη, η οποία αποκαθίσταται παρά μόνο στη δέκατη μέρα. Αλλά και όταν επανέλθει η μνήμη, το παρελθόν ανακαλείται με πλήρη απάθεια, σαν να συνέβησαν όλα σε τρίτο πρόσωπο.
Καλωσορίσατε σε ένα ξεχασμένο όνειρο - ή εφιάλτη . . .